Şev û Agir( Gece Ve Ateş

Bir kelebek düştü parmak uçlarıma
Cudî dağı gibi asi
Yaban ve hırçın
Bir solukta
Yırtıldı gece

Sen geldin odama, nefesinle serin
​Kanatlarında
Imbıl ımbıl bir isyan var
Bedenin Munzur

Eğilmeyen başın başın Ağrı
Gözlerin Rojava
Yüreğin Serhat
Sabrın umut
Tenin sığınak
Adın Berivan ya da Ronahî
Dilinde Kevok ezgileri gizli
Ne prangalar durdurur coşkunu ne de sel
Bir özgürlük destanısın, geleceğe dörtnala koşan

Soyunuyor üzerimizden bütün yalanlar, yasaklar
​Parmaklarım değiyor ince beline
Bir dağ pınarı akıyor
Teninden tenime
Ateşle barutun düğünüdür bu gece

Kanat çırpıyorsun
Yasaklı geceye
Sınırsız ve deli dolu
​Her dokunuş bir tufan
Her öpücük bir devrim olmuş
Ne gölgenin karanlığı
Tutabilir güneşi
Nede duvarlar hapseder
Düşünen her bir kızıl fikri
Yıkılsın artık yıkılsın, zulmün o ateşten zindanları

Kelebek, soluk soluğa karışıyor terimiz, nefesimiz.
Bu dağ başı yalnızlığında
Bu deli sevdada
Bu haklı isyanda
Seninle eriyor bütün ezberler ve korkuyor tüm kötülükler

Mehmet Çobanoğlu
20.07.2026
Karaburun