Sessizliğin Dili Şiiri - Emir Kerküklü

Herkes sesini duyar,
Ama seni seven sessizliğini anlar.
Çünkü bazı sevgiler sözle değil,
Bir bakışta başlar,
Bir susuşta çoğalır,
Bir kalbin diğer kalbi duymasıyla tamamlanır.

Herkes sözlerini işitir,
Ama seven, sustuğun yerde seni hisseder.
Dudaklarından dökülmeyen cümleleri,
Gözlerinin derinliğinden seçer.
Kimsenin fark etmediği o ince sızıyı,
Bir bakışından bile sezer.

Herkes gözlerine bakar,
Ama seven, gözlerinin ardını okur.
Orada sakladığın korkuları,
Yarım kalmış düşleri bulur.
Kimseye söylemediğin yaraları,
Sessizce sarar, kimse görmeden dokunur.

Herkes kalbinin sesini duyamaz,
Çünkü kalp her kulağa konuşmaz.
Seven bilir; bazı çığlıklar duyulmaz,
Bazı acılar kelimelere sığmaz.
Ve bazen tek bir sessizlik,
Binlerce “seni seviyorum”dan daha az değildir,
Daha çok şey anlatır.

İşte aradaki fark budur:
Biri sesini duyar,
Diğeri sessizliğini anlar.
Biri söylediklerinle seni tanır,
Diğeri sustuklarından seni tamamlar.
Çünkü gerçek seven,
Sen konuşmadan da seni duyar;
Ve sen susarken bile
Kalbinin attığı yeri bulur.