Bir nefeslik ömürde
Yıldızlar kadar uzak düşler taşır insan
Kimi zaman fırtına kopar içinde
Kimi zaman deniz gibi durgun,sakin
Yolun sonu değil,yolun kendisiymiş meğer
Her adımda biraz daha öğrenilen
Düşmekten korkma, kalkmayı bil yeterki
Çünkü en güzel çiçekler çatlaklardan çıkar
Gözlerinde saklı bir evren var senin
Kimse görmesede parlayan
Ve unutma karanlık olmadan ışık olmaz
Acı olmadanda insan olgunlaşmaz
Sen sadece geçip giden biri degilsin
İz bırakan bir hikayesin bu dünyada
Ne kadar kırılsanda yeniden başla
Çünkü hayat en çok cesurları sever.
Kayıt Tarihi : 27.07.2026 20:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!