Sessiz Yankı Şiiri - Yahya Kaydul

Kör sağıra çok güzelsin demiş,
Ne kör anlamış, ne sağır duymuş,
Dilsiz işitmiş,
O da kimseye söyleyememiş,
Sözler rüzgarda asılı kalmış.
​Yürekten yüreğe bir yol varmış güya,
Lakin köprüler yıkık, puslu her rüya.
Biri görmezmiş ışığın rengini,
Biri duymazmış hayatın ahengini.
Dilsiz olanın feryadı içindeymiş,
Gözlerinden yaş süzülse kim bilecekmiş?
Güzellik saklı kalmış bir kilitli sandıkta,
Birinin ruhu aç, diğeri karanlıkta.
​En acısı da buymuş meğer;
Sevda dile gelse de duyan yokmuş,
Gönül görse de anlatan yokmuş.
Bir sır gibi gömülmüşler zamana,
Aşk, tercümesi olmayan bir hikaye kalmış yarına.