Sessiz Niyaz Şiiri - Songül Eğriöz

Sana olan sevgim sadece bir duygu değil,
En asil eylemim oldu.
Senin varlığınla tamamlanan bir hareket,
İçimde çiçek açan sessiz bir adanış oldu.
Gönlümde bir Hû yankısı, dilimde sessiz niyaz,
Adınla arınır kalbim, diner içimdeki ayaz.
Bir derviş gibi yürürüm sevdanın ince yolunda,
Her adımda aşkınla çoğalır içimdeki niyaz.
Sen ki gönlümde doğan hikmetli bir baharsın,
Ruhuma düşen nurdan, en gizli ikrarsın.
Ben kendimden vazgeçtim sevdanın dergâhında,
Bilmem ki sevgili mi, yoksa bana bir sır mısın.
Bir gün bu aşk eritir benliğin tüm yükünü,
Gönül aynasında görür insan kendi özünü.
Sevda dediğin belki de Hakk’a çıkan bir yol,
Kul yürür aşkla, bulur sonunda kendi sözünü. 🌙