Sessiz Ağlarım Şiiri - Sadık Kocabaş

Bunca yıldan sonra çıkma karşıma,
Dayanamam yine bakamam sana.
Hasreti bıraktın, yandım ardından,
Boynumu bükerim, sessiz ağlarım.

Ben sözümde durdum, yürek sevmedim,
Kimsenin eline elim değmedim.
Aşkından başkada sevda bilmedim,
Boynumu bükerim, sessiz ağlarım.

Göz göze gelirsek tutulur dilim,
Yarım kalır sana bütün sözlerim.
İçimde sızlayan eski özlemim,
Boynumu bükerim, sessiz ağlarım.

“Nasılsın?” desen de cevap veremem,
Yanan hatıraları söküp silemem.
Yüzüne bakıpta sahte gülemem,
Boynumu bükerim, sessiz ağlarım.

Yıllar saçlarıma kar olup düştü,
Hasret gözlerimde kor gibi pişti.
Anladım nazlı yar bahtına küstü,
Boynumu bükerim, sessiz ağlarım.

Ne sitem ederim ne hesap sorarım,
Kaderin yazdığına boyun eğerim.
Sessizce döner de yoluma giderim,
Boynumu bükerim, sessiz ağlarım.

Ömrümün en güzel düşüydün bir gün,
Kalemsiz Şair der, dinmedi hüznüm.
Hakk’a emanet ol, budur son sözüm,
Boynumu bükerim, sessiz ağlarım.