yalnızlığın en zengini1957
sesizlik sağırdır kimse duymaz
gözlerinin ışığıyla can vereceksin
geçmiş acıları unutup hayatın yoluna
dibe vurup sonra nasıl çıktığını görecek
yıllardı sana kör olan gözler süzecek
gerçekleri nihayet hayatın içinden
düştün yükseklerden kaç gönülden
kalkmayı öğrendin bir el tutmadan
zor gecelerde ağlarken söz verdin
kendinle konuştuklarını unutma
yol çizecektin kendinle birlikte
karanlıklardan çıkmaya koşanlara
yol uzun zaman az ömür kısa olsun
inandın ya yüreğinle doğrulara
iyiler kazanır her zaman filmin sonunda
28-04-26 şa........
Kayıt Tarihi : 28.04.2026 22:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!