Serin İstanbul Şiiri - Dağlar Özügüç

Bir sağnak başladı ansızın kentin üstüne
Gözlerin bir koca deniz derinliği
Bir gün biter mi bilmem bu uzun kış
Akrep yorgun yelkovan sarhoş
Penceremde puslu, serin bir İstanbul
Esmeyen hangi sert rüzgar kaldı?
Şu dik başlı kayış dağından
Bu hasret sabahı ölümden daha derin
Islak kaldırımlar da sustu
Yetim gecenin kıyısında
Şimdi bir vapur sesi yorgun semalarda
Üşüyen ellerin nasılda belli
O eski fotoğraflarda
Sen hangi mevsimde unuttun beni?
Ben hâlâ aynı yağmurun altında
Hayalini içime akıtıyorum özlem niyetine