Kalem elimde, kelam dilimde,
Giderken arkana bakmadın bir de.
Zannetme diz çöküp ağlarım diye,
Kıyamet koparırım yokluğunda!
Taş üstünde taş, akılda iz koymam,
Hafızamı tek kalemde sıfırlarım.
Seni tarihin en kara dehlizine,
Bir nefeste gömer, adını anmam.
"Adını kalbimden sökerim" az gelir,
Bu hırsın yanında laf bile olamaz.
O mukaddes ismi bir daha anarsam,
Namerdim, cihan yıkılsa duyulmaz.
Öyle bir hışımla, öyle bir kinle,
Baş harflerini sökerim göğsümden.
Zelzele sanırsın derinliklerimde,
Yer yerinden oynar o sarsıntıdan.
Bağları koparır, köprüleri yakarım,
Ardımda kül bırakmam, duman savururum.
Ama o kopan harfleri avuca alınca,
Bir anda durulur, sözüm yumuşarım.
Her birinin üstüne ayrı titrerim,
İncinmesin diye dualar fısıldarım.
Adının hecelerini hecelerim,
Ayazda üşümesin diye sarıp sarmalarım.
Yoluna barikat, geleceğine duvar,
"Benden gayrı nefes alamaz" sanırsın.
Kaderini dudağıma alıp "Bitti!" derim,
Ama düşmeyesin diye dikenleri ayıklarım.
Sen "önüme taş koyuyor" sanırken,
Ben canımı taş ederim yoluna.
Ellerim kanaya kanaya temizlerim,
Ürpersin cihan, bakmazsın ardına.
Aldanmayın bu cellat duruşuma,
Hırsımdan yakar geçerim ömrü.
Bize dair ne varsa ateşe veririm,
Küllerimiz göğe çıkar, kalmaz kırıntı.
Varsın "zalim" desinler öfkeme,
Varsın "vefasız" yazsınlar adıma.
O kutsal hatıra alev alınca bir,
Savuramam küllerini rüzgara.
Toplarım hepsini en kuytu köşeye,
Üşümesin diye göğsümde uyuturum.
Sen beni unuttu sanırsın belki,
Ben hatırana canımdan sakınırım.
Varın hesap edin bu gaddarlığımı,
Yarım yamalak okumayın firarımı.
Tehdidimin en sert yerinde bile,
Saçının teline kıymam, dünyayı yakarım.
Zira benim bu unutuşum var ya,
Yaşatır seni bin hatırlayıştan.
Şerrimde saklıdır şefkatim çünkü,
Kelamım kılıç, kalbim sarmandır.
ENGİN TOPKAN (11.07.2023)
Engin TopkanKayıt Tarihi : 17.07.2026 15:26:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
