Sevmesem Seni Deliye Döndürürdüm
Sevmesem seni, bakmazdım yüzüne,
Adını her gece kazımazdım göğsüme.
Bir yangın olurdu kalbinde sönmeyen,
Sokaklarda kaybolur, dönemezdin kendine.
Sultanım, gözlerin vallahi cennet,
Bir bakışın yeter, gönlüm secdede hasret.
Ay gibi parlıyor gecemde hayalin,
Sensiz geçen her an, azapla eşdeğer elbet.
Gözlerin bir sır, çözülemez gibi,
Vedalar soğuk olur gülüm,
Ne kadar sarılsan da ısıtmaz,
Bir çift söz, bir damla göz
Yetmez içindeki fırtınaya… susamaz.
Gülüm, gidişin sonbahardı bana,
Vefa bekleme o hayırsız yardan,
Yerle bir etti deli gönlümü,
Bir bakışıyla yakarken içimi,
Bir söz yetti, söndürdü ömrümü.
Bir umutla düştüm yollar ardına,
Yüreğin yansın sevgili,
Ben yandım, sıra sende şimdi.
Geceleri uykusuz kal gözler gibi,
İçine çek her gece beni.
Ben sana ömrümü verdim,
Ben seni bir kez değil bin kez severek ölümü tattım da Sen bir kez dönüp bakamadın yüreğimin yangınına
Her gece adını içime çekip sabaha kadar hasretini yaşadım Her sabah sensizliğin karanlığıyla yeniden uyandım
Bir gülüşün için ömrümden yıllar verdim Bir sözün için geceler boyu gözlerimi yollara diktim Sen bilmedin Sen görmedin Sen duymadın içimde kopan fırtınaları
Ben seni öyle sevdim ki Kalbimin her atışı adını söyledi Ruhumun her köşesi sana sığındı Dualarımda sen vardın Hayallerimde sen vardın Geleceğim dediğim her yerde sen vardın
Ama sen Bir yabancı gibi geçip gittin gönlümün kıyılarından Bir kez olsun dokunmadın yaralarıma Bir kez olsun anlamadın içimdeki savaşı
Ben senin için susmayı öğrendim Beklemeyi öğrendim Özlemeyi öğrendim Canımın yanmasına rağmen sevmekten vazgeçmemeyi öğrendim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!