Nereye kadar benimlesin?
Diye sormaz,
Ahirete inananlar.
Mevsimlik değildir ki,
Ebediyet de sevdalar.
Gönül dağın karlar yağdı,
Bin bir dertle omzum ağdı,
Küçük kalbe nasıl sığdı,
Ahlar benim vahlar benim.
Gençlik bin pınarlı bağdı,
Ağlarsam ayıp olmasın,
Gözyaşı çocuklara has kalmasın,
Kimin yüreği,
Daha çocuk bilinmez ki.
Varsın desinler hiç utanmadı,
Ağladı ağladı ağladı.
Bir çocuk gibi ağlamalı,
Yokluğunda yürek.
Hani çocukları,
Hiç bir bahane susturamaz ya,
İşte öyle ağlamalı.
Bir avuç kalp işte,
Altı üstü.
Neden düşüyoruz ki,
Bu kadar üzerine?
Çarpar çarpar durur nasılsa.
Sen de aldırış etme.
Sen tanırsın beni değil mi?
Yüzüm ne zaman düşer,
Ellerim ne zaman üşür sen bilirsin.
Ne zaman derin bir nefes alırım da,
Uflayarak veririm o nefesi bilirsin.
Aç mıyım,yorgun muyum,
Bana öyle bir bilmiyorum de ki,
Her şeyi anladığını bileyim.
Üşüyorum;
Kapat gözlerini üzerimden,
Yorganım olsun.
Başka bir şey ısıtamaz,
Beni biliyorsun.
Yavaş yavaş söyle,
Öyle bir anda değil.
Önce biraz yüzüme eğil.
Bir nefes al,
Benim verdiğimle karışık.
Biraz rüzgar,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!