Garip bir duygu yanlızlık,
Bir bıçağın ağlaması, gözlerim.
Kan damlaları yanağımda sanki,
Kaldı mı bir demet gül elinde?
Kan gülleri benim ömrüm, sayende.
Kuruyan yapraklarının içi sitem,
Biliyor musun?
Sessiz gece bekler beni yine.
Ayaklarımın altı bir zemin değil ki!
Bastığım içimdeki yol hüzünlü.
Doğrusuyla yanlışıyla, ben kimim ki?
Bir yol çizerim gözlerimle,
Oturdum kaldım böyle.
Seni düşünüyorum işte.
Bir elimde sigara, ufka bakıyorum yine.
Kalbim gibi kararmış gökyüzü.
İçim direniyor ağlamamak için.
Hasret mi, özlem mi, dil yarasımı ki?
Resim çizsem gökyüzüne,
Tualim, fırçam yok elimde.
Kırık bir kalp, kırık bir can var bende.
Üzerimden yıllar geçmiş,
Mazi;
Kayıp bir resmin sır perdesi gözümde.
Gönül çıplak avuçlarında,
Dilek tuttuğun dallarıma.
Ayaz vurdu dileklerime, yüreğime.
Rüzgar üşütmesin dallarını.
Sakın yanlız sanma kendini.
Ayazı hiç gösterme yüreğine.
Sabaha çok vakit var yine.
Biraz kırıkları ayıkladım içimde,
Huzur tarafım firarda sebebsizce.
Hüzün saati geldimi yine içime,
Ayaklanır duygular isyan ile.
Sabaha çok vakit var yine.
Kıvırcıkdı saçlarım, güneşin sarısına yakın;
Daha cılız ayaklarıma hayatın yorgunluğu düşmemişken,
Yüzümü yıkadığım su temiz iken...
Avuçlarımdaki her bir damlası maziyi hatırlatır.
Tütün tarlasının içindeki pıtırcık dikenleri acıtsa da,
O tarlada unuttum çoçukluğumu...
Yüreğin etrafı yangın,
Taşla ördüğüm duvar, sana,
Kolay, senin gözünle bakmak bana,
Deme öyle, yakışmıyor sana.
*
Yürü git diyorum uzağıma,
Yüzümde yılların eski günleri,
Hangi değer akmamış ki gözde?
Sen alıştığım rüzgar yüreğimde,
Kimse tanımıyor esen rüzgarı içimde,
Sahipsiz mimoza çiçeği işte...
*
Hiç düşünmeden,
Kar gibi gönlümü,
Bıraktın yürek yangınını,
Karları eriten gönlümü.
Şaka gibi hepsi.
Değil mi?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!