EY SEVGİLİ!
Ey gülüşü nazlı yâr!
Uzansam dokunabilir miyim yalnızlığına, gözlerindeki yaşı öpebilir miyim doyasıya, geçmişimi silebilir miyim omuzlarında?
Ey gönlümün efendisi!
Tövbelerimi bozduran, gölgesinde dinlendiğim, saatlerce hayaliyle sohbet ettiğim, sabrım, aşkım, takatim, dilimdeki duam, içimdeki isyan, ciğerimdeki duman, ağlamalarımdaki sessiz hıçkırığım, uykusuz gecelerimin yorgunluğu, hiçbir şeyine yüz çevirmeyişim, kovulsam da gidemeyişim…
Sen benim şifam, sen benim devam, sen benim kapanmayan gönül yaram;
Şifa olsun gelişin, şifa niyetine gel sen, yeter ki gel ey sevgili!
ŞEREFLE GEL
Gel ey sevgili!
Bir sabahın ilk ışıkları gibi rengarenk gel,
Seher vakti kuş sesleri gibi cıvıl cıvıl gel,
Yağmurdan sonra toprak kokusundaki özlemle gel,
Karda açan kardelen çiçeği gibi sabırla gel,
Fırtına öncesi sessizlik gibi celalli gel,
İftarda içilen bir yudum su gibi şerefle gel,
İster yâr ol ister yara, yine de gel sevgili!..
Kayıt Tarihi : 11.04.2026 20:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!