EY SEVGİLİ!
Ey gülüşü nazlı yâr!
Uzansam dokunabilir miyim yalnızlığına, gözlerindeki yaşı öpebilir miyim doyasıya, geçmişimi silebilir miyim omuzlarında?
Ey gönlümün efendisi!
Tövbelerimi bozduran, gölgesinde dinlendiğim, saatlerce hayaliyle sohbet ettiğim, sabrım, aşkım, takatim, dilimdeki duam, içimdeki isyan, ciğerimdeki duman, ağlamalarımdaki sessiz hıçkırığım, uykusuz gecelerimin yorgunluğu, hiçbir şeyine yüz çevirmeyişim, kovulsam da gidemeyişim…
Sen benim şifam, sen benim devam, sen benim kapanmayan gönül yaram;
Şifa olsun gelişin, şifa niyetine gel sen, yeter ki gel ey sevgili!
Bir nisan akşamı,serin bir günün,
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,
Devamını Oku
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta