Ben elmayı yediği için
Dünyaya atılmış
Bir âdemin oğluyum.
Mutluluk yalancı kartondan peri.
Hangi isyan yıkabilir
Koca bir dünyayı
Sığdırdın gözlerine
Yazdığın satırlarda
Destan oldu her kelime
Seni anlamak demek
Ellerimde bir kıvılcım
Yanar ellerinde ateşe döner
Doyumsuz yüreklerde
Bir kibrit çöpü gibi
Her biri için ayrı
Vasati yanıp söner
Sana yakın sözler hep sarf etmek istediğim
Güzelliğini seyrederken gördüğüm resiminde
Belki ucunda değildir aklının
Benim düşüncelerimden habersiz kalan yanın
Bakışında duruşunda gülüşünde özel
Benim nazarımda tüm güzelliğiyle
Bir zamanlar gülümsediğimi hatırladım
Çirkin bir tebessüm oluştu ansızın
Sönük bakışlarım ve kirli sakalım
Artık güzel durmuyor gülümsemeler yüzümde
Bir göz oda küflenmiş duvarlarında
Bakarsın öylece
beğenirde bakarsın
konuşmak istersin ama
konuşacak birşey yok
hep nasılsın demeyle
pek muhabbet olmuyor
Sen benim hayatımda,
Zamansız harcadığım,
Kıymetini bilemeyip,
Hep boşa geçirdiğim,
Kaybettiğim günlerimsin.
Vur kafanı duvarlara
Bekle dönecek diye
Bekle ve ye kafayı
Çek sigarayı iç birayı
İç ki düzelecek san her şeyi
Dövülmüş bir demirdir gönlüm
Aşkına şekillenmiş
Tutsak olmuş
Kalbine kilitlenmiş
Sevdan gözlerimi dağladı
Bağladı beni saçlarının teliyle
Karaya vurmuştu ölü balıklar
Denize atıldıktan kısa bir süre sonra
Kimyasal atıklar
Koparılmıştı hayattan
Koparılmıştı canları
Kendi dünyalarına ait olmayan bir ölümdü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!