Serap Tepedelen Şiirleri - Şair Serap Te ...

Burası Bitlis anam,
Yığdırmış kar,çiçeklerini dağlara
Yığdırmış yollara.
Yollar özlem dolu,
Yollar gurbettir anam,
Uzanır da uzanır batıya doğru.

Nasıl unuturum çocukluğumu,
Babamın sımsıcak bakışlarını?
O küçücük kâğıtlara sardığı
İkibuçuk liralık cep harçlıklarımızı.

Ben sevgiyim çocuğum
Bir martı kanadının ardına gizlenen
Masmavi deryalara değsin isterim,
Çıplak ayaklarım.
İçimdeki o sımsıcak duygu
Coşarken yüreğimden

Bir uçtan bir uca dolaştım Anadolu'yu
Nasıl unuturum Bitlis'in karını,soğuğunu?
Sıcak bakışlı,yürek eriten öğrencilerim
Dağ laleleri hala durur mu,
Kokar mı burcu burcu,
Bana haber iletin.

Ay büyüdü,uyuyamadım.
Büyüdü,
Bir tepsinin ortası gibi,
Göz alıcı bir renk kuşağı
Yayıldı.
Yatay bir çizgi,

bu gece senin şerefine kaldırıyorum bardağımı
içmesem de/sen içiyormuşum farzet
bak şu,elimdeki kadeh/iyi arkadaş olduk onunla
o,bana gülümsüyor hınzırca/ben yaramazlık yapıyorum çocukça
hep sen içecek değilsin ya/ne güzel şeymiş içmeden sarhoş olmak
bir yandan 'Agora Meyhanesi'çalıyor/hüzünlü,titrek bir ses

Hep bir Orhan Veli olmak istedim,
Bir güzel şair,
Bir şiir delisi.

Verin elime fırçayı
Ben de boyayayım gökyüzünü

Tüm şiirleri döktüm denize
Dalgalar alsın da götürsün bir yerlere
Bir yerlere savurdum düşlerimi
Her biri,bir başka evin güne susamış penceresinden
Girsin diye.
Girsin de,

nerede kaldı sevgi dolu deyişler,ürpertili bir gecenin buğusunda mı
yoksa batan güneşle mi birlikte yok oldu,bir tatlı gülüş vardı
bir 'merhaba',yorgun ama sıcak ve içten
emekçinin alınteri gibi kutsal,emeğe duyulan saygı gibi önemli
öyle bir karşılamaydı ki sabahın ilk ışıklarıyla birlikte
günebakanların,yediverenlerin güzelliği gibi gizemli...

unuttular,
kendilerinden başka her şeyi
'kimse' olmamıştı yüreklerinde
benliklerine yenildiler.
hırs bürümüştü;
kan kırmızı şarap içen ağızları değil,gözleriydi.