Serap Tepedelen Şiirleri - Şair Serap Te ...

Tek tek suladı herbirini; çocukları gibiydiler sanki...Nedendir bilinmez,içlerinde en sevdiği kaktüsleriydi...Top top kaktüsleri arasından o minicik sarı çiçekler öylesine güzel açıyorlardı ki...Dikenler batmaz mıydı herbir yerlerine? Canları acımaz mıydı sarı çiçeklerin? İnadına açıyorlardı ki dikenler bile engel değildi güneşe gülümsemelerine.

Gülümsedi.Çayını aldı eline,bardağın kenarına rujunun lekesini konduruverdi.Kendini bir an için dikenler arasında açan şu minicik sarı çiçeğe benzetti.Onun da dikenler sarmıştı çevresini.Can yakan,acıtan,içini ezen dikenler...O,herbir dikenle bire bir mücadele etmişti.'Artık yapamaz kendi başına.Tek başına duramaz'dememişler miydi kendisi için de?

Durmuştu oysa.Her şeye karşın dimdik ayaktaydı.Bir ara kendinden bile uzaklaşmıştı.Düşlerinde hep 'o' vardı.Onsuz bir yaşam düşünememişti.Oysa yaşam devam ediyordu işte.Su gibi akıp geçiyordu zaman.

Sevdik,
delicesine.
Kanadı yüreğimiz.
her kanayan yüreğe,
karanfiller ektik biz.

Yıllar öncesinin bir şiirinde yakaladım seni
Susukundun,mahzun ve ağlamaklı
Çekilmiştin bir köşeye,öylesine üzgün
Yakıştıramadım seni şiirlerime
Pasiftin,
İşte öylesine

ölüm mü gülüm
böylesine anlamsız ve acımasız
bir taş kadar ağır,bir çocuk kadar masum
ölüm mü hep beklenmedik anda kapınızı çalar
-evde yokum-desen de kim inanır?

Bir kadın,sevgi dağarcığından kopup
Nem kokan çayların arasında bulursa kendini
Ayakları sızım sızım sızlıyorsa romatizmadan
Hele ki dayanmışsa otuz yaşın bedeni
Daha nereye kadar,
Nereye kadar gülümseyecek gözleri?

Ben kendimi çoktan aştım, biliyor musun
Artık kızmıyorum sana
Ne istersen yapabilirsin
Canın nereye gitmek isterse gidebilirsin
Ben seni çoktan bıraktım
Terkedilmedim inan sevgilim

Gündoğumudur içimde büyüttüğüm
Umudu koskocaman çizdim yüreğime
Bir tavşan gözünde aradığım kırmızılık
Çağla gönlüm,
Çağla sisli gecelerde.

Bütün renkler benim olsun istiyorum; olmuyor./siyah-beyaz bana aşık,renklere geçit vermiyor.
Bütün neşeli ezgiler benim için çalsın istiyorum; çalmıyor./ağır makamlar bana tutsak,eğlenmeme izin vermiyor.
Gökyüzü hep aydınlık olsun istiyorum; inadına kararıyor./yıldızlar ellerimden tutmuyor.
Umutlar bir gül tomurcuğunda saklı biliyorum; umuda eş yürek istiyorum/umutlarım da birer birer tükeniyor...
Biliyorum hep aynı olmayacak gün ve geceler/ İnadım alt üst edecek tüm karamsarlığı.
Düşlerim hep gece yolculuğuna çıkmayacak...

SON BİR KEZ
Güne batsam,günle batsam,yok olsam,
Güne doğsam,günle doğsam,çok olsam,
Aşk olsam,aşık olsam,var olsam,
Tutar mıydın bir kez daha elimi?

Sevgiyi öldürdüler,
Haberin var mı?
Ölen bir şey yeniden yaşar mı?
En kötüsü buydu ölümlerin,
Parça parça yok edildi sevgi.
Önce kolları,ayakları