Serap Tepedelen Şiirleri - Şair Serap Te ...

sus yüreğim,sakın konuşma
konuşma ki,yangınını bilmesin kimse,
söndürmesinler, alevler içindeyken sen
kızgın sözcükler yaksa da her yanını,
söndürecek olan yine sensin yangınını.

Yazar Yazısı(228.08.2011 tarihli Kent Gazetesi....)

Siz hiç hayatınızda bir rolü üstlendiniz mi? Kendiniz olmadan farklı kimliklere büründünüz mü? Öyle anlar vardır ki; siz,siz olmaktan çıkar,kısa bir an bile olsa farklı rollere bürünüverirsiniz....İşte, sözünü edeceğim kadın da (bırakın adı bizde saklı kalsın) tiyatro sahnesi gibi yaşam sahnesinin ortasında buluverdi kendini...

Ne şiirler yazdım,
Ne şiirler deli dolu.
Ben onları yazdım bazen,
Bazen onlar geldi üstüme
Yüreğimden vururcasına.
Yaraladı şiirlerim beni çoğu kez,

Ben hep o çocukları düşünürüm
Gözlerim dalar gider de uzaklara
Karlı tepelerin ardından
Yanık bir türkü duyarım,
Buğulanır gözlerim.

Yorum yok artık,hiçbir şey için
suskunluk zamanı artık
-şimdiye değin hep susan sen değil miydin? -
konuşmalar güvercin kanadındaydı bir zamanlar
onlar da uçup gittiler
yorum yok artık

Yine mi geldin can sıkıntısı
Yüreğimin tam ortasına
Yine mi yerleştin.
Nedir niyetin?
Beni bunaltmak mı,
Oflayıp puflatmak mı?

İstemem karanlıkları karşılamak
gecenin bilimezliğinde,
Uykusuz gecelerim senin olsun,
bana gündüzleri ver.
Yorgunum sabahları beklemekten
Günışığına gebe kalmış geceler

Artık ne düşünülecek bir sabah/ne de sabahı bekleyen bir gece var.
Umutlar yitirildi birer birer/ardı ardına söndü karanlıktaki yıldızlar
Bencilce duygular kör bir bıçak ağzında
Kör bir bıçağın açtığı yara,
Ne denli acıtabilir ki yüreği?
Yürek bile eskisi gibi değil artık,

Gerçeği sormuştunuz bana, değil mi?
İşte gerçek.
'Yaşlı bir baba ile yirmilik Kel'i'
Masallardaki 'Keloğlan'örneği.
Gülüyor,
Habire gülüyor

Bitmeyen bir yolculuktu çıktığım,
Belki de arayıp da bulamadığım
Bir kapı,bir çıkış,bir denge
Nasıl yorumlarsan,ne dersen de
Dönüşü olacaktı elbet yolculuğun
Ama nereye dönüş? Nasıl? Ya da kime?