..sensizliğe Yazılmış.. Şiiri - Fatima ...

Yine gece oldu, karanlık sızdı içime.
Gün bitti… sen gitmedin bu gönül mahzenimden.
Daha kaç geceyi sabahlayacağız,
Kaç sabahı gece edeceğim sensizken seninle?
Niye susuyorsun?
Seni benden uzaklara alıkoyan nedir?
Ya da kimdir?
Hangi sahte sevgi, hangi kirlenmiş el,
Hangi yalan aşk?
Hangi dert ?
Hangi acı hayat?
Söyle ey yüzü kara sevdam,
Gönlümdeki solgun aşk çırağım…
Sensiz sevgim üryan.
İlk bahar gelsede gülün burada sensizken ayaz vurmuş gibi, çok üşüyor , haberin var mı?
Aşkımız böyle yetim kalmamalıydı,
Böyle sessiz, böyle yalnız olmamalıydı.
Hani sevda bizdik?
Hani aşk şerbetini içip sonsuza dek mest olan bizdik?
Hani tutuğun eli bırakmayacaktın?
Neden bu acıyı ben çekiyorum
Yalnız, yarım, sensiz başıma?
Uzaklardan göz göze bakıp
Bir “hoşça kal” bile diyemedin be vicdansız…
Senin o kadim toprağının aşk efsanesi bu mu?
Yalan mıydı efsaneler gibi?
Sen yalan mıydın?
Aşk sen değil miydin?
Ama böyle gidiş olmadı be Karaoğlan…
İlk gün geceme bir yıldız gibi düştün,
Sonra simsiyah bir perde çektin.
Gelsen de artık nafile…
Gelmesen de…
Tüm aşklar haram olsun
Sevda bilmez sen gibi cahile.
Vesselam.
Fatima Ahmet
31.03.2026
00♠️00