Sensiz Olmadı. Şiiri - Hasan Belek 2

Sensiz Olmadı

​Yürüdüm ömrümün ıssız yolunda,
Teselli aradım sağımda, solunda,
Kırık bir umudun yorgun kolunda,
Kalmayı denedim, sensiz olmadı...

​Gönlümün dinmedi buzu ve karı,
Sarmadı kalbimi elin baharı,
İçimde büyüyen o kor efkârı,
Bölmeyi denedim, sensiz olmadı...

​Zamanı geriye sarmak istedim,
Gittiğin o maziye varmak istedim,
Kendime hesaplar sormak istedim,
Bilmeyi denedim, sensiz olmadı...

Hasretin zehrini kadehe kardım,
Geceyi upuzun dertle sardım.
Kimsesiz yollarda durdum, ağardım;
Gülmeyi denedim, sensiz olmadı...

Hasretin çökünce solan bağımda,
Fırtınalar koptu gönül dağımda,
Ömrümün en güzel, canlı çağımda,
Gelmeyi denedim, sensiz olmadı..

​Hasan der andıkça sızlar sol yanım,
Çekildi damardan sanki tüm kanım,
Giderken gölgende kalan bu canım,
Yılmayı denedim, sensiz olmadı...

Hasan Belek-Akçay
11.07.2026