Senli Aşk Şiiri - Nafiz Faik Erbaş

Bu gece gözlerine sığındım sevgilim
Yeşiline sırtımı verdim
En gölgesinden
Bir çınar serinliği çektim
Görünen en ücra yerime kadar
Kirpiklerini hep açık tuttum
Hiç uyutmadım seni
Seninle dolu dolu sabahlamak
Seni seninle doyasıya yaşamak

Yüreğine düştüm bir ara
Yüreğinin sıcaklığına
Dokundum
Yavaş yavaş alışarak
Aşk yakıyor sevgilim
Öyle bir yakıyor ki
Ateşsiz ve odunsuz
Damarlarına kadar kurutuyor insanı

Ben artık yanmıyorum
Her gün yanım sen senli akşamlar
Geceyi bitiren sabahlara
Seninle uyanmak
Uyanmak en güzel uykulardan
Uyanmak en mutlu duygularla