Senkronize Düşler Şiiri - Aydın Uzkan

Teyitsiz hikayedir bu
Eskir içimizdeki gümrâh yağmurun damlaları
Gecikmişliğin ilacını sürer bahtına
Ve marifetli anahtarlar çıkar
Şeceresi yitik kapıların tahtına

Dalgın ve dargındır
Gecenin zifirinde gizlice yas tutar ay
Huysuz figânlar birikir beyninin kıvrımlarında
Boşa çıkar fasit dairenin döngüsü
Öğütülmeden un ufak olur dünün yarınlarında

Dirhemsiz hakikâtin izdüşümüdür rüyâ
Sabahında ses tellerine asılı kalır hıçkırıklar
Lekesi sıçrar vahşileşmiş yanılgıların
Ve susarak konuşur iç kırıklar

Yıldırım gibi düşer düşünceler
Mimlenmiş seslerin uzayan uğultusunda
Yolcuların ayağını kanatır menziller
Ölümü yüklenir her goblin
Ve kahkahalı ihanetleri kefenler reziller

Ulu bir çınardır bu hayat
Belirtisiz zamirlerin kisvesinde yükselir göğe
Yamalı günâhların sırtında sınanır oklar
Kâh doğrulta kâh eğe

Çıldırır çınlama
Boyutsuz düşlerin kırık ihanetlerini gizler
Ölü suretlerin yitik maskesi
Miş li cümlelerin tozunu alır kirâmen
Ve mahşerin ortasında mimler herkesi

Mürekkep tutmaz olur kağıt
Aklın ikna odasında çarpışır yorgun geçmiş
Direndikçe tekmelenir hükümsüz duygular
Durgun zambakların kanını iştahla içer vahasız çöl
Ve takâtsiz dilleri düğümler sorgular

Serpilir ışık kırıntıları
Ateş özlü bir yuvarlaktır artık dünya
Kaf dağından peydahlar malayani korkular
Uyuşturur duruşu bozulmuş verniksiz bedenleri
Ve örümcek bekçiğine soyunur uykular