Seni sevmek Şiiri - Zafer Bozkurt 2

Seni sevmek, yaz sıcağında serin bir gölge gibi
Adını fısıldayınca göğsümde açan nar çiçeği gibi
Sebepsiz bir gülüş, durup dururken gelen huzur
Yolumu bilmeden, sadece sana doğru yürümek

Seni sevmek, yarım kalan cümlelerimi tamamlayan sessizlik
Geceye inat yıldız saymak, sabaha inat uyanmak
Kaybedeceğimi bilsem de,
Yine de ilk kelimeyi seninle kurmak

Seni sevmek, yağmur sonrası toprak kokusu
Ellerin değince içimde kopan fırtına
Bin kere düşsem, bin kere kalkarım
Çünkü düşerken bile senin adını sayıklarım

Seni sevmek, aklıma sığmayan bir delilik
Kalbime sığmayan bir sabır
Biri "mantık" der, öteki "delirdin"
Ben ikisine de susar, sadece seni seçerim

Seni sevmek, dualarıma sakladığım gizli kelime
Kimse bilmez, kimse anlamaz
Anlatsam diller yetmez
Sussam göğsüm patlar

Seni sevmek, zamanın unuttuğu bir anı yaşamak
Her saniyeyi seninle bölmek
Az olsa da yetmek, çok olsa da doymamak
Varlığına alışıp yokluğuna dayanamamak

Seni sevmek, sonum olsa bile razı olduğum kader
Yarım kalsam bile seninle tamam olan ömür
Dünya dönsün dursun, ben sana bakarım
Çünkü sen, benim durduğum yerisin

Seni sevmek... işte bu kadar basit
Bu kadar imkansız
Bu kadar vazgeçilmezsin

Adın geçince kalbim hızlanır
Adın yazınca kalemim titrer
Seni sevmek, ömrüme verdiğim en güzel söz
21.06.2026 zfrbzkrt