Seni yazdım Şiiri - Zafer Bozkurt 2

*Seni Yazdım Kalbime*

Seni yazdım kalbime, mürekkebi gözyaşımdan,
Sildikçe daha çok bulaştı her yanıma.
Seni okudum şiirlerimde, her mısrada adın,
Her hecede nefesin, her durakta hasretin.

Seni yazdım kalbime, kazıdım derine,
Unutayım desem unutam, çıkmazsın ki yerinden.
Bir nakış gibi işledim, ilmik ilmik, sabırla,
Söksem paramparça olur bu yürek, dayanamaz.

Seni okudum şiirlerimde gece yarıları,
Sokak lambası şahidim, bir de kaldırımlar.
Fısıldadım adını rüzgâra, götür mü sana?
Yazdım duvarlara, okur mu bir gün gözlerin?

Seni yazdım kalbime, kimsenin görmediği yere,
En kuytu köşeye, en mahrem odaya.
Orada büyüttüm seni, susuz, ışıksız,
Yine de filiz verdin, sardın bütün bedenimi.

Seni okudum şiirlerimde, ağlaya ağlaya,
Her dize bir yara, her kıta bir yangın.
Kimi sevda dedi buna, ben imtihan dedim,
Kimi kader dedi, ben sana müptela dedim.

Seni yazdım kalbime, silgim yok benim,
Yanlış yazsam da düzeltmem, kaderimsin.
Harfler titrer bazen, elim titrer,
Yine de yazarım, vazgeçmem senden.

Seni okudum şiirlerimde, herkese seni,
Anlamazlar ama, bilmezler ki içimi.
"Ne çok sevmiş" derler, az bile derim,
Ben seni kalbime yazdım, canıma kazıdım.

Şimdi sorarım sana, habersizce,
Bir kalpte iki kişi yaşar mı?
Yaşar elbet, biri can olur, biri canan,
Biri yazar durur, biri okunur her an.

Seni yazdım kalbime, nokta koymadım sonuna,
Bitmesin bu cümle, bitmesin bu sevda.
Seni okudum şiirlerimde, hâlâ okurum,
Ve ben hâlâ, her dizede seni solurum.

Kalbim defter, sen mürekkep,
Şiirlerim şahit, sen en güzel mısra.
Seni yazdım, seni okudum,
Seni yaşadım... yaşıyorum hâlâ her şiirim de..
18.04.2026