Seni İçimde Yaşıyorum Şiiri - Sadık Kocabaş

Seni İçimde Yaşıyorum
Dokunamam yüzün kaldı düşümde
Tutamadım elin kaldı içimde
Kokun sinmiş hâlâ garip özümde
Seni içimde yaşıyorum yar

Her geçen gün hasret büyür derinde
Sessizliğin yankı olur serimde
Adın açar gonca gönül yerimde
Seni içimde yaşıyorum yar

Geceler uzanır sensiz başıma
Hüzün çöker her dem benim yaşıma
Bir sen düşer gönlümdeki düşüme
Seni içimde yaşıyorum yar

Hayal kurup seni alırım yanıma
Başım koysam şöyle nazlı koynuna
Ömür yeter miydi seninle bana
Seni içimde yaşıyorum yar

Konuşmadan baksak gönül gözüyle
Dertler erir sevdanın sıcak yeliyle
Can bulurum bir tek senin sözünle
Seni içimde yaşıyorum yar

Bir elin elime değse ne güzel
Hasret denen ateş olsa dazel
Sensiz geçen yıllar bana hep hazel
Seni içimde yaşıyorum yar

Kalemsiz Şair’im yandım özünden
Vazgeçmedim sevdanın izinden
Bir ömür geçse de senin yüzünden
Seni içimde yaşıyorum yar
Kalemsiz Şair