Dışarıda fırtınalar kopuyor anne
Saçlarımı yabancı rüzgârlar okşuyor
Nefes alamıyorum
Bombaların saçtığı kumlar
Gözlerime doluyor anne
Çığlıklarım çocukların boğazında kalıyor
Yutkunamıyorum
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Anaya hasret biter mi hiç?
Hele de sonsuzluğa uğurlanmışsa.
Duygulu dizelerinizi kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta