Dışarıda fırtınalar kopuyor anne
Saçlarımı yabancı rüzgârlar okşuyor
Nefes alamıyorum
Bombaların saçtığı kumlar
Gözlerime doluyor anne
Çığlıklarım çocukların boğazında kalıyor
Yutkunamıyorum
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Anaya hasret biter mi hiç?
Hele de sonsuzluğa uğurlanmışsa.
Duygulu dizelerinizi kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta