Seni Çözdükçe Şiiri - Kasım Kobakçı

Seni çözdükçe, hayret ediyorum,
Işığında erimek, seni içimde büyütmek,
Zihnimi esir alıyor, kendimi girdaplarda buluyorum,
Zindan karanlığında, aydınlığı hissediyor,
Senin her dokunuşunda, bin kat derine iniyorum.
*
Gördükçe, göresim geliyor yüzünü,
Ezgilerime kaynak, baharıma güz cemalin,
Sabahları, düşlere sürükleyen,
Akşamları, uykuları kaçıran yıldız parıltına.
*
Çekinmiyor da değilim, yok olmaktan,
Bir daha, hiç canlanamamaktan,
Ve o kalıntıların donup,
Ardında, gri bir boşluk bırakmasından.
*
Seni deştikçe, incelemek istiyorum,
Özünde kaybolmak, seni tüm zerremde hissetmek,
Anlamımı alıyor, benliğimi derinliklerde buluyorum,
Sonsuzluk uçurumlarında, felsefeyi kavrıyorum,
Seni her çözümlemede, en dip noktaya ulaşıyorum.