Sanırım inancın , ümidin ve güvenin bittiği yerden başlamak lazım seni anlatmaya.
Yani saf ve temiz bir gönlün olacağına inancın kalmadığı,Ümit yok artık dediğim anda , ümitsizlik putlarını yıktığın . Çelişkilerin , olanaksızlıklarin , riyanın ve ihanetin güven tapınaklarını yıktığı yerde , yeniden belkide son kez o tapınakları inşa ettiğin yerden.
Yani sadece yüreğe değil sevgili iliklere kadar işlediğin o yerden.
En başlarda sadece ve sıradan biri gibi gelmiştin , ve bir süre sonra sende onlar gibi gideceksin sanmıştım.
En hoyrat en fırtınalı en öfkeli en kızgın gecelerde alabora olurken ben , gelip öyle bir baktın ki gözlerinin durgun denizlerinde duruldu bu hırçın yürek.
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta