Duygularım bedenimi, ruhumu esir almış
Herkes gerçek olmayacak bir rüyaya dalmış
Ondan sebep sevenler hep yarı yolda kalmış
Ben sevgimden de yolumdan da Vazgeçiyorum
Vazgeçiremezken hiçbir şey beni aşkımdan
Senin için bende senden vazgeçiyorum
Döndüremezken hiçbir güç beni yolumdan
Ben yolumdan senin için Vazgeçiyorum
Şairlerde acı çeker şiirler var olsun diye
Canından çok severken vazgeçmek niye
Aşığım sadece sanma ki kalbim sana hediye
Ben artık sana olan aşkımdan vazgeçiyorum
Giderken gözüküyor şimdi yolların sonu
Biliyorum aşk senin için en önemsiz konu
Senin gözlerindeydi renklerin en güzel tonu
Ben senin için renklerimden vazgeçiyorum
Demişler bu yoldan gidenler dönemez geri
Ben seninle yürümekten vazgeçiyorum
Aşıkların aşklarıdır gidilecek en güzel yeri
Ben yerimden de yurdumdan da Vazgeçiyorum
Ay da güneşe aşıktır hiç görmese bile
Böyle aşkın karşısında evren gelir dile
Hiç bitmez sanırsın aşkla gelen çile
Ben acılarımdan da Vazgeçiyorum
Nefes almayan ölüler değildir sadece
Ben senin için nefes almaktan vazgeçiyorum
Bitemez bu sevda sen istediğin sürece
Ben sevdamdanda sevgimdende Vazgeçiyorum
Sen olmadan ilerleyecekse eğer soyum
Bu sana olsun artık son sorum
Gelecekse bu aşk yüzünden sonum
Ben senin için yaşamaktan bile Vazgeçiyorum
Aşk bahanesiydi belki de tüm şiirlerin
Aşka ihtiyacı vardı yazmak için hep şairlerin
İnsanoğlu sevgiye muhtaçtır diyor hepsi alimlerin
Ben sana muhtaç olmaktan Vazgeçiyorum
Gözler aynasıdır kalbin gözlerde yalan olmaz
Ben gözlerine bakmaktan da Vazgeçiyorum
Hani derler ya insan Tanrıdan başkasına kul olmaz
Ben sana kul olmaktan Vazgeçiyorum
Atalarımız diyor vardır her hayırda bir şerde
Her zaman istediğin olmaz kader şaşarda beşerde
Tanrı sevenleri kavuşturacaksa eğer mahşerde
Ben cennetten de cehennemden de Vazgeçiyorum
Bir tek senin sesini duyuyor artık kulaklarım
Ben seni duymaktan da Vazgeçiyorum
Senden başka bir şey anmıyor ki dudaklarım
Ben konuşmaktan bile senin için Vazgeçiyorum
Demişler göz görmeden insan aşık olur mu?
İnsan aşkını çok uzaklarda bulur mu?
Her hata yapan bir gün affolur mu?
Ben seni affetmekten artık Vazgeçiyorum
Yürünmeyecek yollardan sana koşarken
Bardaktaki su son damlasında taşarken
Sorunlarımı aşarken gülü derdin yaşarken
Ben hayatımdaki güzelliklerden bile Vazgeçiyorum
Göz rengi anımsatıyor ölenleri gömdükleri toprakları
Ben ölmeden gömülmekten şimdi Vazgeçiyorum
Yaşamadan kim bilebilir ki bütün olacakları
Ben keşkelerimden bile Vazgeçiyorum
Aşk ani başlar çabuk gelişir derbeder eder seveni
Tanrı hiç affeder mi sevene zulüm edeni
Bir anda başlar biter geriye döndürmez gideni
Ben senden yavaş yavaş Vazgeçiyorum
Ölümlüye sormuşlar ölümsüz olmak ister misin?
Demiş ölümsüz olan da ölmüş aşk için bilir misin?
Artık aşkınla beni öldürmekten vazgeçebilir misin?
Ben aşkın en vazgeçilmezinden bile Vazgeçiyorum
Kayıt Tarihi : 23.03.2026 14:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!