Sen şiirlerinde beni ararken,
ben sustuğum her yerde seni buldum.
Bir harfin oldum belki,
bir kelimende saklandım;
ama bil ki
benim öğrendiğim en güzel dil
senin sevgin oldu.
Sen “alfabemde ilk harf de sensin” demişsin ya…
Benim yüreğimde de
başlangıcı senden,
sonu yine sana çıkan
bir cümle var.
Her mısran sana varıyorsa
benim sessizliğim de sana çıkıyor.
Belki anlatamadım,
belki bazı kelimeleri eksik bıraktım…
Ama bil ki
seni sevdiğim yerde
hiçbir harf eksilmedi.
Sen beni şiirlerinde yaşattın,
ben seni içimde…
Ve bazı insanlar vardır;
bir şiire sığmaz,
bir ömre sığar.
Sen benim
yazamadığım en güzel şiirsin.
Kayıt Tarihi : 5.09.2026 09:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!