Sende bir yüz bulmadım yalnız,
uzun zamandır aradığım bir memleket buldum.
İnsan bazen bir çift göze bakar da
bütün gurbetlerinden döner ya,
ben sende öyle döndüm kendime.
Sana dokunmadan ellerini bildim,
sesini duymadan susuşuna alıştım.
Bir yanın çocuk kadar savunmasızdı,
bir yanın dünyaya kafa tutacak kadar asi.
Ben en çok da kimseye göstermediğin
o yorgun tarafını sevdim.
Sende aşkı buldum desem eksik kalır;
ben sende kalacak bir sebep buldum.
Geceyi sabaha bağlayan sabrı,
yarayı kimseye göstermeden taşımayı,
bir insanı uzaktan da yüreğinde büyütmeyi buldum.
Ve sonra anladım;
insan sevdiğinde yalnız bir başkasını bulmuyor,
kendisinde kaybettiği ne varsa
gidip onun yüreğinde buluyor.
Ben seni bulduğumu sanırken
meğer yıllardır kayıp olan
kendime rastlamışım sende.
Basri Erdoğan
Kayıt Tarihi : 2.09.2026 15:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!