Sende Kırılasın Şiiri - Toprak Beyaz

Zerreyi dağ eden yorgun bir kalem
Her sözü içimde saklı bir elem
Kendi ateşinde yanarsın her dem
Sende kırılasın kırdığın yerden

Dertlerim içinden derdim seçtikçe
Sormasın halimi gelip geçtikçe
Yaralar büyüyor ömür bittikçe
Sende kırılasın kırdığın yerden

Yazın ortasında kış yaşıyorum
Bağrımda buz gibi kor taşıyorum
Bu yol çok çetinmiş aşamıyorum
Sende kırılasın kırdığın yerden

Hasret yükü ağır belimi büker
İçimdeki acı ciğerim söker
Zifiri karanlık başıma çöker
Sende kırılasın kırdığın yerden

Yüreğimden kopan acı bir yeldir
Gönül bahçemdeki feryat gazeldir
Gözümden süzülen yaşlarım seldir
Sende kırılasın kırdığın yerden

Yare giden yollar görünmez olmuş
Bağımda güllerim sasarıp solmuş
Ömrüm çilelerle çokca yorulmuş
Sende kırılasın kırdığın yerden

Talihim karadır gülmez ki yüze
Sevdamı harcadın bir yalan söze
Yandım viraneyim dönmüşüm köze
Sende kırılasın kırdığın yerden

Söz. Toprak Beyaz
19.04.2026