Şenay Tek Şiirleri - Şair Şenay Tek

Süreceksin namluya iki tane şiir..
Birini onun kalbine, diğerini kendi kalbine...
Süründürmesin...
Ya olsun...
Ya ölsün diye

Yeryüzünde görevli olarak seçilmiş ruhların sadece maddi alemde değil, manevi alemdede hocalarının olduğuna inananlardanım... Maalesef ki benim maddi alemde bir hocam olmadı...Manevi alemim ise hak getire...Tamda bu durumu kendi kendimle istişare ederken,"Belkide yola girecek kadar temiz olmadığımdandır " diye bir sonuca varmışken, Bu minvalde Şah Hatayî mahlasıyla şiirler yazan Şah İsmail'in aşşağıdaki şiiri karşıma çıktı, sizinlede paylaşmak istedim;
Arif isen bir gün seni seslerler..
Bülbül deyu gülistanda beslerler..
Bir gün seni rehberinden isterler..
Kimin izni ile girdin yola sen..?
Özün eğri ise yola zararsın..

Soylu hüzünleri olmalı insanın..
Mazlumların katledildiği coğrafyalardaki çocukların gözyaşları gibi...Gazze gibi mesela..
Soylu vazgeçişleri olmalı insanın...
Allahı üzmemek için.. onun yasalarını ve yasaklarını ezmemek için sevdiği bir şeyden, sevdalandığı bir kimseden vazgeçmek gibi...Haz gibi, his gibi, Aşk gibi mesela..
Soylu bir duruşu, ve soylu bir seddi olmalı insanın...Paranın malın mülkün, şanın şöhretin, makamın mevkinin aşamadığı bir seddi olmalı...İnanç gibi, kişilik gibi, onur ve haysiyet gibi mesela..
Soylu korkuları olmalı insanın...İnançlarını kaybetmek gibi..Sevdiklerini kaybetmek gibi..Kişiliğini ve karakterini bir kaç kuruşa satma ihtimali gibi mesela...

Sözlerini yükselt, sesini değil...!
Çiçekleri büyüten yağmurdur,
Gök gürültüsü değil...!

Yumuşacık bir kalpten, empati kurabilen bir idrak seviyesinden, tevazu ile yol alınan bir ömürden daha büyük bir rızık yoktur bu dünyada...
Hiçbir şeyiniz olmayabilir..madden rızkınız dar olsa dahi, bu hasletlere sahipseniz, dünyanın en zengini sizsiniz...Bir tek selam ile tüm melekleri ve tüm mânâ alemini başınıza toplayabilirsiniz... Şükredin...

Senki korkuyu korkutan soylu cengaver...
Seninle yazılır en büyük destan..
Seninle yazılır en soylu tarih..
Seninle yıkılır karanlık devrim...
Seninle son bulur akan bu kan..
Sen yürürsün rüzgar yürür, güneş yürür, ay yürür..

Tutmayı bilmeli insan..
İyiliği yüreğinde..
İyi yürekli insanları yaşamında...

Sırları içinde..
Dilini gerektiği yerde..

Henüz dinlemediğim şarkılarım..
Kanat çırpan martılarımsın gönlümde...

Yürüyemediğim yollarım..
Yaşayamadığım yıllarımsın ömrümde..

Velhasılı kelam;
Yerini bulmayan her şey ziyan olmuştur..
Can da, inci mercan da..

Yürekten hissetmediğimiz halde söylediklerimiz ile, hissedip söyleyemediklerimiz arasında ne sevdalar yok ettik..
İsteyipte arayamadıklarımız ile, istemeden cevap verdiklerimiz arasında ne kelamlar israf ettik...

Yatılı okuldayken gençlerin en iyi dostu okumaktan zevk aldığı kitapları ve radyosudur.. benim de en iyi dostum kitaplarım ve walkman'imdi...En büyük zevkim ise, herkes yatakhanelerine çekilip yattığında ve sınıfta tek başıma kaldığımda , duygusal şiir ve şarkı programı yapan radyo yapımcılarını dinlemekti... En çok Sezen'i dinlerdim.. ve birde Kayahan,soner arıca, Ebru gündeş, doğuş,tıldız tilbe ve Güllü..

"Dışarda yağmur var aldırmıyorum..
Masamda resmin var kaldırmıyorum... Sevdiğin şarkıyı çaldırmıyorum..
Duyacaksın diye ödüm kopuyor.." derdi güllü ablamız...Bizi alır götürürdü bilmediğimiz uzaklara..Hele birde "Sensiz yaşamayı öğrettin bana" şarkısı vardıki, insanı mest ederdi..."Mest oldum" şarkısı da gerçekten dinlemeye değerdi...
Şimdi kendisi gitti bilmediğimiz uzaklara...Ama şarkıları hâlâ radyolarımızda, kulaklarımızda...