Özlem dediğin nedir ki sevgilim,
bir tren gecikir bazen,
bir şehir uzar insanın içinden geçerken.
Ama sana varamıyorsa kalbim,
bütün yollar biraz yarımdır.
Yalnızlık dediğin nedir ki…
Bir sigara dumanı kadar kısa belki.
Bir bardakta unutulmuş çay.
Ama sen yoksan,
ev dediğin şey
duvarlarını kaybeder geceleri.
Hayat mı?
Sabah oluyor işte,
martılar geçiyor körfezin üstünden,
bir kadın saçlarını topluyor karşı balkonda,
ekmek alıyor insanlar.
Ben senden sonra
yaşamayı değil,
sadece vakit doldurmayı öğrendim.
Oysa sen olmayınca
dünya biraz eğri duruyor yerinde.
Bir şey eksik kalıyor aynalarda,
kuşlar bile daha alçaktan uçuyor sanki.
Ve ben şunu öğrendim sevgilim:
Bir insanı
en çok yokluğu sever bazen.
Çünkü yokluk,
geceyi senden daha iyi biliyor.
Kayıt Tarihi : 10.04.2007 20:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hayat yaşadığın kadardır..........................hayat yaşadığım kadardır....hayat yaşadığımız kadardır................
ilk 2 beyitle sonrakiler arasında paralel ama az uçarı bir farklılaşma gibi bişeyler olmuş anlatımda
savunulan mantık cok güzel.
en azından ben erkeğim:) diyeceğim ne dediğimi anlamışsınızdır ama hadi demeeyim
fakat soyle de denir: hadi bakalım oldur kendini de goreyim sonra da oldurmeyince haa bak gordun mu. sonra pırrr ucmus gıtmıs halbuki öncesinde denmiştir ki bak sn bırakma ben bırakmam
YÜREĞİNİZE SAĞLIK.
TÜM YORUMLAR (63)