Sen gittin
Ve ben anladım ki
Meğer bazı acılar şiirle anlatılamazmış.
Nasıl anlatayım ben şimdi acımı.
Hangi kelimelerle ifade edeyim böylesi bir aşkı.
Gül yüzünü nasıl dile getireyim şiirle, gazelle.
Nasıl dizlerimin üzerine çökmeyeyim,
Nasıl yenik düşmeyeyim böylesi bir sevgiye.
Sen gittin
Fotoğrafına her baktığımda,
Gözlerini her gördüğümde döner başım.
Sen benim havam, suyum, ekmeğim, aşım…
Bakışların yaza çevirir en sert geçen kışı.
Sen benim boynumu büken, zümrütten baş tacı.
Seninleyken durur vakit,
İlerlemez yanındakilerin yaşı.
Gözlerin sanki cennetten gelen Hacerülesved taşı.
Sen gittin
Kömür karası gözlerin kaldı aklımda.
Hatıraların kaldı saklımda.
Ah ne çok sevdim seni.
Nasıl da işledin en derine.
Seninle her saniye denkti bin ömre.
Sen gittiğinden beri ben ateşlerdeki korum.
Senin olmadığın bir dünyada değil yaşamak,
Nefes dahi almak istemiyorum.
Sen gittin
Nefes almayı bile unuttum da
Unutamadım seni.
Kuş cıvıltılarında aradım o narin sesini.
Sensizlikte,
Seni ne kadar sevdiğimi daha iyi anladım.
Her gün, her saat, her dakika yalnızca seni andım.
Yokluğunda,
Kömür gözlerin beni ateşe verdi, yaktı.
Sevgin bir alevdi
Ve yanmak bana müstahaktı.
Mart / 2020
Kayıt Tarihi : 27.07.2026 15:36:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
