Lamba eski, halılar desen, yok yerde
Aynalar kırık, kaldım yalnız, ev bomboş
Yaşasam da, o eski düzenim nerde
Olamıyorum bir türlü, gönülden hoş
Bu hayatta her şey, seninle özelmiş
Çok şey değişti, sen gittiğinden beri
Bu dünyada, yarla yaşamak güzelmiş
Yatınca, zar zor ediyorum seheri
Sen gidince acı çektim çok
Kaldım dört duvar arasında çaresiz.
Yaşasam da o eski tatım yok
Yaşıyorum gönlüm neşesiz
Çiçeğim, ben eski ben değilim artık
Birden bağırıyorum, çağırıyorum
Yaştan sırılsıklam oluyor, bu yastık
Yaşananlara üzülüp, ağlıyorum
Gelince aklıma, neşeli anılar
Gece gidip, meyhanede içiyorum
Her gün böyle, nahoş geçiyor zamanlar
Olanlara, yürekten içerliyorum
Bakmayınca bana, ışıltılı gözün
Olmayınca, senin gibi bir sevenim
Karşımda gülmeyince, o güzel yüzün
Buz gibi soğuyor, talihsiz bedenim
Bu ayrılık, soldurdu benim rengimi
He gün kulağımda, yapar sesin yankı
Toplayamıyorum nedense, kendimi
Yıktın beni, gidecek ne vardı sanki
Küçücük şeylerle, mutlu oluyordum
Yaşamak harikaydı, güzeldi senle
Yaşama hazzını, sende buluyordum
Gelip te yaşasana, tekrardan benle
Akşamları neşelenelim, gülelim
İçelim, dağıtalım efkarımızı
Gece boyu sarılalım, öpüşelim
Yeniden planlayalım, yarınımızı
Çiçeğim, dön artık, bitsin bu hasret,
Sensiz viran oldu gönül hanem.
Bir zamanlar senle güzeldi hayat,
Gel de yeniden gülsün şu talihim.
Lamba eski, ev bomboş, geceler uzun,
Sensiz her köşe bana seni soruyor.
Çiçeğim, dön artık, bitsin bu hüzün,
Bu yürek hâlâ seni bekliyor...
Duvarda durur soluk resmin
Boş odalarda yankılanır sesin.
Dönersen yeniden olurum kendim,
Sensiz yarım kaldı bu garip nefesim.
Kayıt Tarihi : 24.08.2026 22:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!