Sen Gelseydin.? Şiiri - Kemal Hacıismail ...

Biliyor musun İçimdeki ışık sönmeyecek,
Karanlığım hep aydınlık olacaktı sen gelseydin..!
Belki de sevgime inanır, yüreğimde yükselen sesi duyardın sen gelseydin..! Çorak toprağım seninle yeşerecek, Zaman, adımlarında eriyip duracaktı, Sükutun vurduğu kıyılara
can gelecekti, sen gelseydin..!

Kaleme döktüğüm sözlerin nerden geldiğini,
Bir şarkı nağmesine nasıl döndüğünü görecektin,
sen gelseydin..! Suskunluğumun ardındaki fırtınaları görecek, Her dizede sana nasıl çarptığımı bilecektin. Mürekkep değil, yüreğim akacaktı sayfalara, Kendi adını bir şiirin tahtında görecektin sen gelseydin…!

Hüzünlere bürünmez ışıl ışıl parlardı gözlerim,
Güneş bir başka güzel doğardı
Üzerimize sen gelseydin..! Yarım kalan ne varsa tamamlanacak, Mevsimler hep bahara duracaktı penceremde. Gökyüzü bile kıskanacaktı bu sevdayı, Yıldızlar avuçlarımıza dökülecekti sen gelseydin…!

İçimdeki acıları toprağa gömecek belki de bir daha acı çekmeyecektim sen gelseydin..! Geçmişin tüm izlerini bir gülüşünle silecek, Geleceğe yalınayak, korkusuzca koşacaktım. Sen benim hem yurdum hem sığınağım olacaktın,
Kader yeniden yazılacaktı sen gelseydin…!

Bekledim, yollarını gözlerimi eskitene kadar bekledim, Şehir sustu, gece bitti, umutlar yoruldu ama sen gelmedin…! Gelmedin..!