Sen Gelmezsen Şiiri - Efsun Bkr

Gözlerimde birikmiş bir sağanak,
Bulutlar küskün, gökyüzü yaslı.
Zaman, boş bir odada ağır aksak,
Duvarlar üstüme yıkılır sanki.

Sen gelmezsen, bahar adını unutur,
Çiçekler taçlarını toprağa eğer.
Pencereden süzülen solgun bir gurup,
Hüznünü akşamın koynuna değer.

Bir çay demlenir, buharı hüzün,
Karşımda boş bir sandalye, sessiz.
Gölgen yok, mevsimler öksüz ve üzgün,
Sokaklar çıkmaz yol, yollar kimsesiz.

Saatler durur, yelkovan kırık,
Kelime boğazımda düğümlü bir köz.
Sen gelmezsen, her şey yarım ve buruk,
Dünya, ışığını yitirmiş bir söz.