Durup dururken, içime düşmemişken his.
Bir de ben bakmışım, sen gelmişsin.
Serap mı demişim, ovuştururken gözlerimi.
İnanası gelmemiş, hayretle bakan yüzüm.
Uzaktan gelen sen, soluk soluğa kalan ise ben.
Bir ilkbaharmışsın gibi kışımdan sonra gelen
Ela gözlerin, hüzünleri dağıtıyor.
Kaçışır bir bir bendeki gam ve keder.
Artık olmayacak hüzünlü gecelerim,
Senden bihaber gündüzlerim.
Gözlerim askıda kalmayacak durup dururken.
Dalıp dalıp gitmeyeceğim uzaklara.
Dokunsalar da dokunmasalar da.
Buğu inmeyecek, kararmayacak gözlerim.
Kök salmayacak, nefessiz anlarım.
Ne kim ağlarını örerse örsün umursamam.
Beton duvarlar artık çiçek açar.
Kenan GEZİCİ 26/05/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 26.05.2026 20:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!