Sen Geldin Şiiri - Hikmet Metin Çavdar

Bir yağmur sonrası Adapazarı akşamı gibi,
sessizce,
kimseye haber vermeden.

Ve ben,
yenilmiş savaşların askeri,
yorgun limanların yalnız gemisi,
birden bire yeniden inanır oldum hayata.

Sesin vardı;
uzak tren düdükleri kadar hüzünlü,
eski şarkılar kadar tanıdık.

Sen konuştukça
dünyanın bütün gürültüsü çekiliyordu içimden.

Bir kadın sevilince değil,
bir insan anlaşılınca güzelleşirmiş hayat,
bunu sende öğrendim.

Öyle çok sevdim ki seni,
kırılmış aynalar gibi çoğalan acılarımı
avuçlarında unuttum.

Şimdi korkuyorum biraz;
çünkü mutluluk,
en çok da kaybetmekten korktuğun şeydir.

Ve sen,
benim bütün karanlıklarıma rağmen
ışığına sığındığım tek limansın.