Akşamın eşiğinde,
Zamanın düğümünü çözüyorum usulca.
Derin bir nefeste, yalnızlığı fısıldıyorum.
Ufukta sönen o son kızıllığın içine,
Seni yazıyorum yeniden.
Unutmak, hatırlamanın en ağır bedelidir;
Henüz susmamış sokaklar,
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta