Bu hikâyede yanan bendim,
Ateşimi kimse görmedi.
Küllerim savruldu yıllara,
Adımı bile anmadan geçti zaman.
İçimde sakladığım sözler var,
Bir ömür susmaya mahkûm edilmiş.
Ne sana ulaşabildi,
Ne de benden tamamen gidebildi.
Sen bilmezsin...
Bazı insanlar sevdiklerini değil,
Söyleyemediklerini taşır yıllarca.
Bir yara gibi değil bu;
Yara kapanır çünkü.
Bu, insanın içinde sessizce yaşayan
Eski bir sızı gibi.
Ne kapısını çalabildim kaderin,
Ne de unutabildim olanı.
Sadece yürüdüm hayatın içinde,
Herkes beni iyi sanırken.
Bu hikâyede yanan bendim,
Kül olan da, susan da.
Ve sen...
Bütün bu sessizliğin içindeki yerini
Hiç bilmedin.
Susarak sevmenin hikayesi Tayhan Cr
Tayhan CrKayıt Tarihi : 24.06.2026 20:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!