Ayın karanlık yüzü, insan, su, mehtap
Bir adımda ısınan o derin sular
Sen, ben ve tüm insanlar
Yokuşlar, kırık tepeler
Dönüyor tepemde, alaycı kuşlar
Mavi masmavi
Rüyalar görüyorum
İnce, narin ellerde
Dikiliyor, balık, göl, deniz
İşleniyor bir ömür, kıyı,bucak
Renkleri al, yeşil, mor
Dokumalar atlas libas
Serilip düşüyor gözler
Bir peri süzülüyor rengarenk
Utanıyor karanlık
El eleyiz işte, kocaman
Sen, ben, sadelik..
S.karagoz. / 10.06.26 - Tuzla
Salih KaragözKayıt Tarihi : 10.06.2026 21:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!