Issız bir sessizliği var bu selvi ağaçlarının.
Köklerini toprağa gömmüş,
Her taze dalın matemi yankılanıyor şu uçsuz bucaksız ovada.
Metruk, yetim kalplerimizi sarabilirdik birlikte.
Büyük bir hasretle göğe kavuşurdu köylünün cahil ruhları.
Kara oğlanlar ve gülpembe kızlar,
Hiçbiri bu memleket kadar teslim olmadılar aşka.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta