Bir seher vaktinde gördüm ben bir selv-i revânı,
Yaktı yüreğimi, yandım; âyîne sandım cihânı.
Gül bahçesinin sultânı, salındı girdi bağa,
Bülbül görünce söylendi: Ey cânımın cânânı!
Ey bülbül, var git o yâre, söyle: nerdedir Gülü?
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta