Aşkın Yırtıp Attı Beni
Aşkın Yırtıp Attı Beni
Belki bir zambak, belki de saf bir gül
Ellerime battı dikenlerin
Koparıldı yapraklarım
Boş bir yeşil gövde gibi
Bir sokak
Adını hatırlamam ancak
Seninki hep ezberimde
Arkandan bağırdığım liman
Görmez sandığım bir bayrak
Elimden aldığın gün bayrağımı
Kaptırmış kendini haykırarak akan bir dereye
Savrulmuş yağmurlu,kıyamet kopan bir günde
Kendini ararken,
Bulmuş tanımadığı koskoca bir dağın içinde
Sevememiş dünyayı
Kaçamamış hayatından
Sen benim çöllerde açan nilüferim
Soğuğumda üşüyen kardelenimsin
Aslında hiçbir şeyim değilsin
Çünkü sen benim değilsin
Bana emanet edilen sevgi
Belki bir tutam aşksın sen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!