Çıkma Karşıma Şiiri - Selma Sönmez 2

Bir sokak
Adını hatırlamam ancak
Seninki hep ezberimde
Arkandan bağırdığım liman
​Görmez sandığım bir bayrak
Elimden aldığın gün bayrağımı
Sevmem sandım ancak
Sürüklendim sularında
Sürükledin akıntında
​Günlerden sonra bir gün
Çıktın karşıma
Yine...
Bu kader değilse neyse
​Tutuşturma bayrağını
Benimki zaten sende
Sarı mıydı saçları
Yoksa toprak gibi kahve
​Doğru ya benimkiler kara
İç karatır o kara
Bari o gemide karşıma çıkma
Daha da çarpıyorsun yüzümü yere
​Vallahi kalmadı maskem
Fazlasını zorlama
Arkandan bakayım yine
Ama bayrağımı uzatma
​Esaretin altındayım
Diyemedim ama
Yüreğimi dağlama
​Ellerini uzat
Bakayım mı
Gözlerine, değeyim mi gökyüzüne
Bırakma bu defa
​Seferini unutma
Sabrımı ağlattın
Bari sen ağlama
Yine aynı sokak
​Hala hatırlamam adını
Seneler geçmiş fakat
Sefere gidenle seferden döneni
Neden tanımam
​Bu defa seninki bende kalmış
Hayırsız
Alırken bayrağını solumdaki
Hançeri çıkarmayı unutma