Ruh mu daha Ağır
Beden mi
Ya da zorunluluklara direnen
Sınırlı İraden mi
Asılı kaldım
Sana aşık olduğum
O ilk an
Bir Ebabil kuşu gibi
Göğünde asılı kaldım
Donuk bakışlarında
Kavruldu ellerim
Yandı bitti
Kül oldu ümitlerim
Anlamadım önce
Aşkını gömmüştüm ben kalbime
Elveda demiştim yar sevgine
Ölmemiş ölememiş loş kalbimde
Işıklarım yanar oldu yine tüm gece
Yarınlarım sana doldu unut sen yine
Sözde değil
Gözde bir Ceylan
Ürkek değil
Korkak hiç değil
Kendi halinde ama
Gözyaşı Aşkın Ateşini / Daha da Harlar /
A Benim Saf Kelim / Sen Söndürür Mü Sandıydın / İyi Sanmalar Sana...
Rüzgar esmeden
Kuşlar daha ötmeden
Sana karşı
O kadar yüksek ki duygularım
Bir o kadar da derin ki hasretim
Sanırım içimdeki
Devasa fırtınayı bastırmak için
Ne olur sımsıcak bir gülüş daha fırlat
O andan sonra
Gözyaşlarına boğulan bakışlarıma
Dünyanın en güzel gülen insanı
Sen güldükçe
Gülün Günahı Olmaz Sevabı Solmaz
İlk elin günahı olmaz...
Hangi ayakta başlar altılı
Kaderinde ne varsa
Gülün Renginde
Dikenini sevmek kolay
Ben seni güzün renginde
Kışın ezgisinde de sevicem




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!