Gökkuşağı Afyonu Şiiri - Selim Bayrak

Donuk bakışlarında
Kavruldu ellerim
Yandı bitti
Kül oldu ümitlerim
Anlamadım önce
Nasıl olsa
O'nun kalbini
Aydınlatıyordu şiirlerim

Sandım ki
O da seviyor
Kalbi değil korkuları engelim
Yok olmaya alışkın benim bedenim
Duman olur yine severim
Kalbimin pınarındaki sevda
Benim tükenmez kalemim

İs is mürekkep içer
Ben yine derdimi
Aşkımın kelamını
Gönlümün selamını
Göğüne bulut bulut çizerim

Haylaz kelimelerimi zihnine
Bir boncuk gibi dizerim
Sevgim de haylaz
Öfkem de
Övgüm de haylaz
Örgüm de

Gönlüne ne kazaklar ördüm
Ama ben sirkin gerçeklerine
Her zaman kördüm
Aynada her zaman
Bir peri masalı gördüm
Masallar kitaplarda olur
Mısralarım bir rehber değil
Kalbi karartan bir kördüğüm
Yaşamını satır satır
Ortadan ikiye böldüğüm
Sessizliğinde her gün
Dirilip dirilip öldüğüm

Ben Işığında
O kelimelerimde
Az yitmemiş
Dere tepe düz gitmiş
Çok koşmuş çok yorulmuş
Ruhunda derman bitmiş

Bense ona hayat verdiğimi sanıyordum
Nereden çıktıysa bu şifacılık
Dumanımın zehirli olduğunu anlayamadım
Bağımlılık yapan
Stoklanan
Ama kurtulmak istenen

Sigaralarımı sarıp sarıp içinçe
Dedim ki fabrika senin
Onu sana vereyim
Ama o beni zehirledin diye
Az kalsın dava açıyordu
Belki yine açar
Dumanım aklını karıştırıyormuş
Rejisörü öyle söyledi
Bir de uyuşturucu satıcılığıyla
Suçlanmam inşallah :)))
Berrak zihinlerine
Gölge düşürdüğüm için

🌈

24.05.2026 / Gökkuşağı Afyonu

' Akılları Karıştıran Dumanını Savuran
Kalpleri Zehirleyen Selim '

Herkese Gülen, Şairine Somurtan Perim
Oysa Ben Sadece Kendi Halinde Bir Kelim
Ama Sirke Göre Bir Zehir Taciriyim
Ha Bu Arada Ben Zaten Kimim
Ki
Muhatap Alınıp Dinleneyim