NE YAPSAN DA BOŞ
Bu dünyada olsan da koca bir çınar,
Daima yeryüzünde kalsan da ne yazar.
Her gün taşlıyorsa seni insanlar,
Yazdan yaza konuyorsa dalına kuşlar.
Beni, ben olarak anlayan ve anlatan;
Dert yanmayan, hiç hesap sormayan;
Sadece sen oldun en büyük yarim.
Her anıma eşlik eden vefalı kalemim.
Bazen şiir olup dize dize düştün sayfalara,
Bazen bilgi olup hayat verdin kitaplara.
ORMANDA GECE
Mevsim sonbaharın sonuydu,
Saat akşamın onuydu,
Virane şehirde sokaklar bomboştu,
Şehri saran ormana sessizlik dolmuştu,
Ortadoğuda Bitmeyen Kirli Şavaşlar
Ortadoğu virane olmuş bir bahçe gibi,
ne üstü canlı ne de dibi,
dağda, kırda solmuş bütün çiçekleri,
bitmiş doğanın canlı renkleri,
Dağlar arasında akan ırmaklar yalnız,
Başı ufka değen ulu dağlar yapayalnız.
Ayın yüzü düşmüş, yanında yok bir yıldız.
Mavi gök boş kalmış, bulutsuz ve durgun.
Gönülden gönüle giden nehirler yorgun,
Başı dumanlı sıra dağlar,
Ulu doruklarda uçan kartallar,
Gümbür gümbür akan ırmaklar,
Özgürlük sesine ses verin!
Hep birlikte haykıralım!
Artık bitsin kirli savaşlar,
Yıllarca bir özlemdin yüreğimde ve zihnimde,
Her gün umutla doğmanı bekledim gökyüzünde,
Ama sadece masallarda çıktın karşıma,
Gizemli bir yar gibi eşlik ettin her yaşıma.
Bazen bir papatya oldun ulu dağlarda,
Yüreğin yandığında, gözlerin dolduğunda,
İnsanlardan, binalardan kaçmak istediğinde,
Ulu dağlara, yeşil ovalara doğru yol almalısın,
Doğanın sımsıcak kucağına sığınmalısın,
Ağaçları, çiçekleri mesken seçmelisin,
Ceylanları, kuşları, böcekleri, dinlemelisin.
Hasretin gözlerimden damla damla akıyor bu gece,
Ah, bir gelsen de; bitse zihnimi kemiren bilmece!
Bu gece ipeksi saçlarını yıkasam göz yaşımda,
Hangi yana baksam hayalin duruyor karşımda.
Rüzgar bazen kokunu yayar evimin her yerine,
Güneşin doğduğu topraklar bize yeterdi,
İçimize çimenlerin kokusunu çektik sabahları,
Tarlalarda dokunduğumuz buğday başakları,
Bahçemizde bize gölge olan meyve ağaçları,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!